| PLoY 的个人资料เมื่อคนสองคนเดินบนทางเส้...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
|
เมื่อคนสองคนเดินบนทางเส้นเดียวกันทำให้มีความทรงจำมากมายที่ไม่อาจจะลบเลือน 6月1日 Happy Anniversaryผ่านมา1ปีแล้วน้า ความพยายามของเรา2คน
ความทรงจำมากมายเกิดขึ้นมา 1ปีที่ผ่านมาพลอยมีความสุขมากๆ
ขอบคุณนะที่สอนให้รู้จักคำว่า รัก...รักมากมาก...และรักมากที่สุด...
ขอบคุณนะที่คอยตามใจเสมอๆ ไม่ว่าจะเอาแต่ใจขนาดไหน...
ขอบคุณนะที่ทำให้รู้สึกว่า อยากทำอาหารให้ใครสักคนกิน...
ขอบคุณที่ยอมกินมัน แม้ว่ามันอาจจะไม่น่ากินสักเท่าไร...
ขอบคุณนะสำหรับของทุกอย่างและการ์ดทุกใบ ที่ให้มาพร้อมความรู้สึกอยู่เต็มๆ...
ขอบคุณนะที่ยอมจับมือข้างนี้ตลอด แม้ว่าจะร้อนสักแค่ไหน...
ขอบคุณที่ทำให้รู้จักความอบอุ่น เมื่อเราได้จับมือใครสักคน...
ขอบคุณนะที่คอยเป็นห่วงเวลาไม่สบาย และคอยดูแลอยู่เสมอ...
ขอบคุณนะที่อยู่เป็นเพื่อนแม้ยามร้องไห้ และรับฟังเรื่องราวต่างๆ...
ขอบคุณนะที่ปลอบใจ และอยู่เคียงข้างเสมอ...
ขอบคุณนะที่ทำให้วันที่1 เป็นวันสำคัญ...
ขอบคุณนะที่ทำให้หนังเรื่องX-Men เป็นหนังที่พลอยจะไม่ลืม...
ขอบคุณนะที่ทำให้รู้สึกว่า อยากสวยขึ้นเพื่อใครบางคน...
ขอบคุณนะที่แม้พลอยจะเป็นยังงัย ก็รับได้ ถึงแม้จะเป็นวันที่โทรมที่สุดก็ตาม...
ขอบคุณนะที่ทำให้มีความฝัน ถึงอนาคตที่มีเราสองคน...
ขอบคุณที่เมื่อพลอยงอน ก็ง้อแม้ว่าจะงอนนานก็ยังง้อ...
ขอบคุณสำหรับคำว่า ฝันดีที่บอกก่อนนอนทุกคืน...
ขอบคุณที่โทรมาอยู่เป็นเพื่อนทุกคืน แม้จะไม่ได้มีเรื่องจะคุยกันก็ตาม...
ขอบคุณที่แม้ว่าจะอยู่เงียบๆกัน แต่เธอก็ไม่อึดอัด...
ขอบคุณที่พาไปสวนรถไฟ และทำให้มีเวลาที่พิเศษ...
ขอบคุณที่สร้างความทรงจำดีๆมากมาย ทำให้พลอยมีความสุขเสมอ...
ครบ1ปีแล้วนะ พลอยรู้สึกว่ามันเร็วมากเลย เขาบอกว่าเวลาจะผ่านไปเร็วเพราะเรากำลังมีความสุข เวลาแห่งความสุขจะผ่านไปเร็วไม่เป็นไร แต่ขอแค่ให้ความสุขนี้อยู่กับพลอยตลอดไปก็พอ 9月17日 ฉันจะพยายามข้ามไปอีกมุมหนึ่งรู้สึกจะไม่ได้อัพเป็นชาติแล้วอ่ะ ได้อัพสักที พยายามจะอัพหลายทีแล้วนะ แต่มันไม่มีเรื่องอะไรให้เขียน ไม่รู้จะเขียนอะไร อยากเขียนอะไรในสิ่งที่ตัวเองคิดจริงๆ แต่ท่าทางความคิดวันนี้จะสับสนนิดหน่อย หรืออาจจะค่อนข้างมาก แต่เอาเหอะ แล้วmentให้ด้วยนะ
บางทีคนเราจะคิดอะไร
ก็จะคิดในมุมของตัวเองเท่านั้น
ทำให้บางทีสิ่งที่เราคิด
ไม่ถูกเสมอไป
หรือบางทีทำให้เราตัดสินคนอื่นผิดด้วย
แต่ที่จริงมันก็ไม่แปลกที่
คนๆหนึ่งคิดอะไรออกมาจากมุมตัวเอง
ก็ตัวเรานิ
จะไปคิดจากมุมอื่นได้ยังงัย
บางทีในสถานการณ์เดียว
แต่คน2คน
อาจจะทำในสิ่งที่แตกต่างกันก็ได้
บางทีมันก็ไม่มีใครผิดใครถูก
มีแต่ว่าใครจะยอมรับของใคร
หรือใครจะยอมปรับให้เข้ากับอีกคนหนึ่งได้
พลอยพอรู้ว่าตัวเองเอาแต่ใจ
เลยเอาแต่คิดเข้าข้างตัวเอง
พลอยชอบมั่นใจ
ว่าความคิดของพลอยถูกแล้ว
ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันถูกไหม
บางทีก็ไม่รู้เหมือนกันนะ
ว่าคนอื่นควรปรับให้เข้ากับเรา
หรือเราควรปรับให้เข้ากับเขา
รู้ไหมทำไมถึงไม่บอกว่าให้ปรับคนละครึ่ง
ที่จริงการหาจุดผสมที่ลงตัว
มันไม่มีอะไร50-50หรอก
แต่ใครละ
จะยอมปรับมากกว่าอีกคนหนึ่ง
แล้วถ้าไม่ปรับละจะเกิดอะไรขึ้น
นั้นนะสินะ
บางเรื่องมันก็คงปล่อยให้ผ่านไปได้
แต่บางเรื่องมันก็กลายเป็นปัญหาค้างคาใจ
บางทีเราอาจจะรู้สึกว่าตัวเราเองปรับฝ่ายเดียว
โดยคิดว่าอีกฝ่ายไม่เปลี่ยนอะไรเลย
แต่ที่จริงเขาอาจจะเปลี่ยนก็ได้
แต่เราไม่รู้เอง
พยายามอย่าคิดอะไรในด้านเดียว
อย่ามั่วคิดถึงแต่ตัวเองเท่านั้น
พยายามคิดในมุมของคนอื่นด้วย
เราจะได้ทำอะไรแล้ว
ไม่ทำให้คนๆนั้นเสียใจ
5月9日 เมื่อเราพยายามเอาทะเลมาเกี่ยวกับความรักไม่ได้อัพบล็อคเรื่องความรักมาตั้งนานล่ะวันนี้เอาสักหน่อยล่ะกัน หวังว่าคงไม่เน่าเกินไป จนทุกท่านรับไม่ได้น้า
พลอยชอบไปทะเลนะ
ชอบนั่งมองทะเล
ชอบฟ้าที่มันตัดกับทะเล
ชอบพระอาทิตย์ที่กำลังจะหายไปในทะเล
ชอบฟังเสียงคลื่น
ชอบท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาวที่อยู่เหนือทะเล
ชอบเดินเล่นริมทะเล
แต่พลอยไม่ชอบเล่นน้ำทะเล
ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
แอบรู้สึกกลัวๆ
แต่คือถ้าให้เล่นก็เล่นได้นะ
แต่ให้เลือกได้ก็คงไม่เล่นอ่ะ
ตอนนั้นเรียนจิตวิทยาเขาบอกว่า
คนที่กลัวน้ำเพราะเคยถูกสุนัขที่เป็นโรคกลัวน้ำกัด
เอ๊ย!ไม่ใช่ๆ คนละกลัวล่ะ
แบบกลัวไม่กล้าว่ายน้ำพวกนั้น
อาจจะเพราะเคยจมน้ำ
เลยลองไปถามแม่ดู
ว่าตอนเด็กๆพลอยเคยจมน้ำไหม
แต่แม่ก็บอกว่าไม่เคย
ตอนนี้ก็ยังเป็นปริศนาสำหรับตัวเองอยู่ว่าทำไมกลัวทะเล
(แต่ว่ายน้ำสระไม่กลัวนะ)
เพิ่งไปอ่านบทความอันหนึ่งมา
เขาบอกว่า
“ความรัก” เป็นเหมือน “ทะเล” มีเวลาที่นิ่งสงบ มีเวลาที่มีคลื่นลม มีเวลาที่สวยงาม และมีเวลาที่น่ากลัว แต่ถึงอย่างไร ใครต่อใครก็ยังอยากจะไปทะเล เลยเอามาคิดกับตัวเอง พลอยคงอยากมีความรัก อยากนั่งมองคนรัก อยากไปหา อยากอยู่ใกล้ๆ เห็นความสวยงามของมัน แต่ไม่กล้าลองที่จะคบกับใคร ไม่รู้ว่าไม่กล้าหรือไม่เจอคนที่ถูกใจ พลอยเคยบอกว่า พลอยเลือกที่จะไม่ทำอะไรเลย อยู่เฉยๆปล่อยให้ความรักเข้ามาหาเอง ปล่อยให้เวลาเป็นตัวจัดการทุกอย่าง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า มันเป็นเหตุผลเข้าข้างตัวเองรึเปล่า เพื่อให้ตัวเองไม่ต้องลองคบใคร เวลามองทะเลอยู่บนฝั่ง เราไม่สามารถเห็นได้ว่าในทะเลมีอะไร ก็คงเหมือนกับความรัก ถ้าเรามองคนๆหนึ่งอยู่ห่างๆ เราก็จะไม่มีวันรู้จักตัวจริงของเขา เราต้องลองลงไปในทะเล ถึงจะรู้จักทะเลมากขึ้น ก็เหมือนเราต้องลองเปิดใจ ให้คนๆหนึ่งเข้ามา เพื่อเราจะได้รู้จักเขามากขึ้น แต่เพราะเมื่อลงไปในทะเล เราไม่รู้ว่าจะเจออะไรในนั้น บางทีอาจจะมีแมงกะพรุนที่ทำให้เราปวดแสบปวดร้อน หรืออาจจะเป็นเม่นทะเลที่ทำให้เราเจ็บระบม หรือบางทีเราอาจจะไปเหยียบทำลาย ทรัพยากรในทะเลก็ได้ ก็เหมือนความรัก อาจจะทำให้เราร้องไห้ เสียใจ เจ็บปวด และบางที อาจจะเป็นเราเองที่ไปทำร้ายคนๆนั้นก็ได้ แต่เมื่อเราเล่นน้ำทะเล เราก็มีความสนุกมีความสุข เหมือนเมื่อเรามีความรัก เรามีความสุขเมื่อเรามีความรักนั้นแหละ พลอยไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไรพลอยจะเลิกกลัวทะเล แต่ทะเลที่พลอยจะลง คงเป็นทะเลแถวๆสิมิลันนะ เพราะทะเลที่นั้นน้ำทะเลใสมากๆ สามารถมองเห็นได้แม้พลอยจะยืนอยู่บนฝั่ง แล้วพลอยจะหาทะเลแบบนั้นได้จากคนไหน แต่ตอนนี้คงต้องยืนมองทะเลจากฝั่งไปก่อน เพราะยังหาทะเลไม่เจอเลย 4月21日 angel&devilเคยดูการ์ตูนไหมที่เป็นแนวๆว่า
ตัวการ์ตูนกำลังตัดสินใจทำไม่ดี
ก็จะมีแบบตัวangelขึ้นมาบอกไม่ดีอย่าทำ
แล้วสักพักก็จะมีdevilขึ้นมาบอกอีกว่า
ทำไปเลย แล้ว2ตัวนี้ก็จะทะเลาะกัน
พลอยเพิ่งมารู้สึกว่า
มันเป็นเรื่องจริงที่คนวาดการ์ตูนสื่อออกมา
ให้เราเห็นเป็นภาพ
เวลาที่เราจะทำอะไร คิดอะไร หรืออาจจะตัดสินใจในเรื่องไหน
ความคิดเราก็จะมีทั้งแง่ไม่ดีแล้วก็แง่ดี
อย่างเช่น
เอาเรื่องใกล้ตัวเลย
เรื่องความรัก
(แต่ไม่ใช่เรื่องพลอยนะ สมมุติเฉยๆ)
แบบชอบคนที่มีแฟนแล้ว
devilจะบอกกับเราว่า แย่งมาเลย
เขาแค่เป็นแฟนกันยังไม่แต่งกันสักหน่อย
ไม่ผิดหรอก
ส่วนangelจะบอกว่า อย่าเลย อย่าไปแย่งของคนอื่นเขา ไม่ดีๆ
ก็อยู่ที่ว่าในตัวเราจะมีความเป็นangleหรือdevil มากกว่ากัน
ส่วนพลอยเวลามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
ตอนแรกพลอยก็คิดโทษคนอื่นไปหมด
หาเหตุผลเข้าข้างตัวเองจนได้
(ตอนนั้นdevilครอบนำ)
แล้วอีกสักพัก
ก็กลายมาเป็นโทษตัวเอง
เป็นอย่างนี้ประจำเลย
พลอยเชื่อว่าทุกคนมีangleและdevil
อยู่ในตัว
แต่พยายามให้angelชนะdevilล่ะกันน้า
วันก่อนไปกินพิซซ่ากับเพื่อน
ก็มีอีกโต๊ะหนึ่ง
เขาขออะไรสักอย่างหลายรอบแล้ว
แล้วไม่ได้สักที
เขามากับแม่และน้อง2คน
เขาก็แบบโวยวาย
ตามผู้จัดการร้าน
แล้วก็เช็คบิลออกไปเลย
พลอยไม่แน่ใจว่าบางทีเราควรจะทำยังงัย
ถ้าเราเรียกร้องในสิ่งที่เราควรได้
คือการบริการที่ดี
แต่มันทำให้เราไม่มีความสุข
คนในครอบครัวไม่มีความสุข
ถ้าเราเฉยๆไปจะดีกว่ารึเปล่า
แบบประมาณว่าช่างมัน
แต่เราก็กลายเป็นเสียเปรียบ
แล้วเราควรทำยังงัยอ่ะ
แต่พลอยว่าเป็นพลอยก็คงทน
ก็คงขอจนกว่าจะได้
ถ้าไม่จำเป็นต้องใช้ถึงขนาดนั้นก็ช่างมัน
บางทีปล่อยให้ปัญหาอยู่กับเราคนเดียว
ดีกว่านะ อย่างน้อยเราก็มีความสุขกับครอบครัว
วันนี้ไปเข้าคลาสหนึ่งเป็นเพื่อนแม่
มันเขียนว่าtai-chiพลอยว่ามันคงเป็นลูกพี่ลูกน้อง
กับไทเก็ก(ไม่รู้อ่ะ เดาเอา)
แต่สนุกดีอ่ะ
เหมือนตัวเองอยู่ในวัดเส้าหลิน
หรือตัวเองเป็นหง๋อคงประมาณนั้น
เหมือนฝึกวรยุทธ
(เวอร์ไปไหมเนี้ย)
แต่ชอบนะสนุกดี
แต่แบบในห้อง
พลอยอายุน้อยสุดเลย
แล้วแต่ล่ะคนก็ประมาณ อากง อาม่า ทั้งนั้น
แต่นะสนุกดี
ลองไปเล่นดูสิ
ขอแนะนำ 3月25日 ค่ายกลับมาแล้วจ้ะ
เหนื่อยมากๆเลย
แต่สิ่งที่ได้มามากกว่ามากมาย
ได้ประสบการณ์ใหม่ๆ
ความรู้สึกดีๆ
แล้วก็มิตรภาพ
บอกได้อย่างเดียวดีใจมากๆที่ได้ไป
และก็อยากไปทุกๆปีเลย
อาจจะฟังดูเวอร์ๆ
แต่บอกได้อย่างเดียวว่า
ต่อให้ฟังจากกี่คนก็ตาม
มันก็ไม่เหมือนความรู้สึกที่ไปสัมผัสเองหรอกนะ
เราเข้าใจเลยว่า
ค่ายสร้างคนจริงๆ
เราได้อะไรเยอะมากๆ
อยากให้ปีหน้ามาถึงเร็วๆอยากกลับไปค่ายอีก
อยากขอบคุณบ้าน4มากๆเลย
ทั้งพ่อ
แม่ใหญ่
แม่เล็ก
คุณตา
คุณยาย
ป้า
พี่ใหญ่
พี่เล็กด้วย
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่บ้านอื่นพลอยจะรู้สึก
รักและอบอุ่นขนาดนี้ไหม
แต่ดีใจมากๆที่ได้อยู่บ้านนี้
ได้เจอทุกคน
ขอบคุณทุกคนสำหรับทุกๆอย่าง
รักทุกคนนะ
รักบ้าน4มากมาย
ตอนแรกไปไม่ได้รู้สึกอะไรเท่าไร
ตอนนั่งรถไฟไปแบบแอบน่าเบื่อ
เราแชมป์ บั๊ก กินตลอดทางเลย
พอไปถึงก็แบบแยกบ้าน
ก็แบบเป็นปี1คนเดียวในบ้าน
แต่ก็ไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว
แต่พอแบ่งงานวันแรกนี้สิ
แบบตกใจมากๆ
คือมาวันแรกก็โดนโยธาเลย
แต่พอไปทำ
สนุกมากอ่ะ
อยากทำอีก
มีแต่คนบอกว่าเราค้นพบตัวเอง
(ว่าเหมาะกับงานแบกอิฐแบกปูน)
แต่เราชอบทำครัวมากกว่า
สนุกดี
เราชอบอยู่2ฝ่ายเอง
คือโยธา กับครัว
มันสนุกอ่ะ
ทุกวันทุกคนในบ้าน
ก็จะคอยดูแล
แอบชอบอ่ะ
รู้สึกเหมือนลูกคนเล็ก
พอวันสุดท้ายนี้แบบสุดๆ
เราตอนแรกก็กะแบบอาจจะไม่ร้อง
แต่พอเอาเข้าจริง
ร้องแถบจะคนแรกๆเลย
แบบถ้าถามว่าร้องทำไม
ก็ไม่รู้เหมือนกัน
แบบทำให้เราอยากมาอีกอย่างมากมาย
ตอนบายศรีมีพี่หลายคน
พูดว่า
ไม่น่าเชื่อว่าเราจะมา
ไม่น่าเชื่อว่าเราจะอยู่รอด
ทำไมอ่ะ
พี่เขาคงไม่รู้ซะแล้ว
ว่าเราถึกขนาดไหน
ฮิฮิ
แต่แบบได้ความรู้สึกดีๆกลับมามากมาย
ดีใจมากๆๆๆๆๆๆที่ได้ไป
3月14日 เม้นส์ให้ด้วยนะ แล้วจะกลับมาอ่านเราจะไปค่ายอาสานะ
เป็นอะไรที่เราอยากไปตั้งแต่มัธยมแล้ว
ได้ทำในสิ่งที่อยากทำสักที
แต่ก็แอบกลัวลำบาก
เรื่องอื่นไม่เท่าไร
เรื่องห้องน้ำอ่ะสิ
แต่เอานะ
ทำใจๆ
ไปลำบากนิ
ไม่ได้ไปสบาย
นานๆที
อยู่บ้านสบายจนเคยตัวล่ะ
เสียนิสัยจริงๆเลย
เราไปตั้ง8วัน
จะมีใครคิดถึงเราบ้างไหมเนี้ย
อย่าลืมคิดถึงเรานะ(T-T)
อยากเล่าอะไรหน่อย
คือวันนี้ดูการ์ตูน
(ในUBCไม่รู้ว่าเรื่องอะไร)
แบบชอบคำพูดตอนท้ายมากๆ
พูดว่า
"คนๆหนึ่งมาอยู่ข้างเรา
โดยไม่ได้พูดอะไรกัน
แต่แค่เขาอยู่ข้างเราก็มีความสุขแล้ว"
ฟังแล้วแบบ
อยากมีบ้างจัง
คนที่แม้เราอยู่กับเขาโดยไม่พูดอะไรแต่ไม่อึดอัด
คนที่เราสามารถอยู่ได้อย่างสบายใจในความเงียบ
จะมีไหมนะคนนั้น
และก็อีกเรื่อง
(ทำไมมีเรื่องอัพเยอะจัง)
คือ
เราอยากขอโทษใครบ้างคน
คือแบบ
เราทำไม่ดีกับเขาหลายอย่าง
ทำร้ายจิตใจเขามากมาย
แบบที่จริงเขาไม่ผิดเลย
เราอาจจะเห็นแก่ตัวเอง
แม้เขาเข้ามาผิดเวลา
แต่ก็ไม่ใช่ความผิดเขา
เอางัยดีล่ะ
เราเดาว่าคนๆนั้นน่าจะได้อ่าน
แต่เขาก็คงไม่รู้ตัวว่าเราขอโทษเขา
(แล้วเราจะขอโทษทำไมเนี้ย)
แต่เรารู้สึกผิดมากมาย
ที่ทำไม่ดีกับเขา
เอาเป็นว่าแม้จะรู้ตัวหรือไม่
แต่เราขอโทษนะ
3月9日 เรากำลังหลอกใครบางครั้งเราไม่แน่ใจว่า
การที่เราบอกกับคนอื่นให้เขา
สบายใจในเรื่องเรา
เราไม่แน่ใจว่าเราบอกเขาเพื่อให้เขาสบายใจ
หรือเรากำลังหลอกตัวเองอยู่กันแน่
บางครั้งการที่เราบอกเพื่อนว่า
เราไม่เป็นไร
เราไม่เสียใจ
เราไม่คิดมาก
เราทำใจได้แล้ว
ตอนนั้นเราบอกเขาไปยังงั้น
เพราะคิดยังงั้นจริงๆ
แต่
เมื่อมาอยู่กับตัวเอง
เราไม่ได้จะทำใจได้
ไม่ใช่เราไม่เสียใจ
และเราคิดมาก
เราเลยมาคิดว่า
สิ่งที่เราบอกไป
เพื่อให้คนอื่นสบายใจในตัวเรา
หรือว่าเรากำลังบอกตัวเองให้เป็นยังงั้นรึเปล่า
คือที่จริงเราไม่ได้เป็นอะไรนะ
อย่าคิดมากกัน
|
|||||||
发送私人消息
订阅 RSS 源
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒|
|
